Bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girmez. Bazen bir

yağmur, iki yabancıyı aynı sokakta buluşturur. Bazen

tek bir bakış, yıllardır sakladığımız yaraların kapısını

aralar. Ve bazen aşk, bizi iyileştirmek için değil; kendi-

mizden kaçamayacağımız bir gerçekle yüzleştirmek

için gelir.

O, geçmişinin ağırlığını taşıyan bir kadındı. O, kalbinin

etrafına duvarlar örmüş bir adamdı. İkisi de sevmekten

korkuyordu. İkisi de incinmekten.

Ama hayat, insanın en çok kaçtığı şeyi karşısına

çıkarmakta ustaydı. Bir yağmurun altında başlayan

hikâyeleri; sırlar, kırgınlıklar, tutkular ve geçmişin

gölgesinde büyüyen bir aşkla bambaşka bir yola

sürüklenecekti.

Çünkü bazı aşklar insanın hayatına girmez... İçine işler.

Ve bazı yağmurlar dinmez. İnsan, en sonunda kendi

içinde ıslanmaya başladığında anlar: Asıl sığınacak yer,

başka birinin kalbi değil; kendini bulduğun yerdir.