“Gökyüzünden bir yıldız kayıyordu; 
bir dilek tutulmadı bu kez, çünkü herkes yitirmişti umudunu.
Bir kadının yarım kalan gülüşü asılı kaldı havada, yıldızların yerine.” 
 
Hafızasını sildiren Dissosiyatif Amnezi nedeniyle adını bile hatırlamayan
Eflal Şahin, gözlerini bilmediği bir evde açar ve onu dehşete düşüren
bir gerçekle karşı karşıya kalır. Sol böbreği çalınmıştır. Kendini, hayatını
gerçekten kurtarmak mı isteyen yoksa onu geri kalan organları için
yaşatmaya devam mı ettirmek isteyen, niyetini hiç bilmediği bir doktorun,
yani Salih Karahan’ın yanında bulur.  Hiçbir şey bilmeden ve hatırlamadan
bir bilinmezliğin içinde sürüklenen genç kız, çıkmaz düşüncelerin,
kaçınılmaz anıların ve acımasız gerçeklerin ortasında kendine yeniden
bir ben oluşturma arayışına girer.