SENCE’de ne var? Ne yok ki… *Varlığı bir yana, Sen’in yokluğunun bile var ettiği
güzellikler; *Bütün insan yüzlerinin Sen’de buluşması; *Bir Sen’sizlikten öbür Sen’sizliğe
yapılan iç göç; *Yıllanmış yalnızlıklarla sonsuz bekleyişler; *Hep Sen bakışlı bir yaşam;
*Bir türlü Sen’e ulaşamayan Ben sokakları; *“Norm fazlası sevda”ların, “kamuoyu
aydınlatma platformuna bildirilen derin aşklar”la örülmüş ironi; ve: *Ben’in ülkesine
dönüşen Sen ile, *Bütün bunların Vedat Akdeniz’ce şiire dönüşmesi… Var. Daha ne olsun. 
                                                                                                Nazım MUTLU (Şair/Yazar)
 
Farkındadır hayatın, insanın, insana dair olanın, düşleri olmalıdır yüreğinde sevda
taşıyanların, bugünleri yaşamalıdır insan yarınları yeniden doğurmak için... Yüreğinden
taşırır sevdasını, öyle sever insanı. Sevdasının menzili yoktur, hayatı " SEN "siz boşa
harcamaktan korkar biraz. Sevdanın, kavganın, umudun ve hayatın dizelerini getirir
Vedat Akdeniz bizlere, yüreği bahar çiçekleriyle bezenmiş bir insan olarak çıkar
karşımıza ve bana ve sana ve bize ve diğerlerine ve onlara söz olur, dil olur anlatır bir
bir hayatın dört bir yanını...
                                                                                                Turgay KAÇAN (Şair)
 
Hasretlikle, özlemle bezeli şiirleriyle Vedat Akdeniz, anılara yaslanmayı önererek kısmen
de olsa hüznümüzü dağıtıyor. Oysa aceleci insanlar, telaşlı sokaklar, yorgun şehirler 
arasında nasıl da ağır ağır tükeniyoruz! Yalnızlaştırılmış ağaçların diyeti gibi göçmen
kuşların cıvıltılarını kaçırıyoruz. Yaşamaya erinmemek lazım. Şairimizin dediği gibi
umutlarla tazelenmek gerekmez mi aşkla ve doğayla?
                                                                                                Mustafa SOLAK (Yazar)