Geriye baktığımda, Romanya’nın bana sadece bir yaşam alanı
değil, aynı zamanda inşa edebileceğim, ait hissedebileceğim ve
kendimi farklı yollarla yeniden keşfedebileceğim bir ortam
sunduğunu anlıyorum.
 
Bir rehber kitap ya da tarih dersi hazırlamak amacında değildim.
Ama yaşadığım, hayranlık duyduğum ve sevmeye başladığım
şeyleri anlatmanın basit bir yolu olarak bunu gördüm. Romanya’nın
sakin güzelliklerinden halkının direncine kadar, bu ülke, onu
gözlemlemek için zaman ayıranlara yavaş yavaş ve cömertçe
derinliklerini sunuyor.
 
Burada çocuklarımı yetiştirme, anlamlı projeler oluşturma ve
kendimden daha büyük bir şeyin parçası olma fırsatına sahip
olduğum için çok şanslıyım.
 
Bu kitap sona ermiş olabilir, fakat Romanya ile olan ilişkim devam
ediyor. Her günde, her mevsimde ve attığım her adımda...