PUDRA İZLERİ…
 
Bir gecenin,
Bir tenin,
Hatta bazen bir ayrılığın ardında kalan izler,
Görünmeyen ama silinmeyen izler.
Dışarıdan bakıldığında fark edilmeyen ama insanın içinde hep var olan izler,
Bir anın veya bir duygunun, bir ilişkide geriye bıraktığı farkedilmeyen,
Ama bir şekilde hep orada var olan izler.
 
Bazen bir dokunuş,
Bir bakış,
Bir kokunun izleri hatta..
Onlar da tıpkı pudra izleri gibidir, silinmeye çalışılsa da bir şekilde orada kalır.
Ayrılıkların da böyle izleri olur.
Gözle görmesek bile, ruhumuzda o izleri hep hissederiz.
O anı paylaşan iki ruhun bıraktığı izler,
Ne gözle görülebilir, ne de parmakla silinebilir.
Tıpkı pudra izleri gibi, bir zamanlar dokunulmuş, ama geriye sadece bir hatıra
olarak kalmışlardır.
 
Her iz, bir öyküdür,
Her iz, kırık bir kalbin çığlığı.
Silinse de zamanla, bir şekilde orada kalır.
Çünkü ruh, bir iz bırakan her şeyi taşır…. hatırlar.
O izler ise, asla kaybolmaz.
 
Onlar, bir gecenin sabaha karıştığı, bir tenin ardında kalmış olan, ancak
silinmeyen anıların izlerinden bahseder.