Bu kitap, insanın kendi içine yaptığı
yolculukta karşısına çıkan görünmez
eşikleri anlatır.
 
Çocukluktan başlayıp hayatın yükleriyle
şekillenen bir insanın; korkularıyla,
suskunluklarıyla, vazgeçişleriyle ve içinde
sakladığı hakikatiyle yüzleşme hikâyesidir.
 
Bazen bir baba sessizliğinde,
bazen yarım kalmış bir hayalde,
bazen de gece herkes uyuduktan sonra
tavana bakan yorgun bir çift gözde
saklıdır insanın gerçek izi.
 
Hakikatin Dokuz İzi;
zamanın, fedakârlığın, bastırılmış duyguların ve insan ruhunun
derinliklerinde kaybolmuş benliğin peşine düşüyor.
 
Her bölüm, insanın içinde taşıdığı başka bir kapıyı aralarken; okuyucuyu
kendi geçmişiyle, seçimleriyle ve sustuğu gerçeklerle baş başa bırakıyor.
 
Çünkü bazen insanı ayakta tutan şey gücü değil;
kimse görmezken taşıdığı yüklerdir.
Ve bazen en büyük yolculuk,
dünyayı değil, insanın kendi içini geçmesidir.
 
“Hakikat dışarıda değil, insanın taşıdığı izlerdedir.”