Ya hep hayalini kurduğun o anıya sahip olmak için tek ihtiyacın olan şey
para olsaydı?
 
Bir zamanlar anılar kalpte saklanırdı.
Şimdi satılıyor.
Anı Pazarı’nda insanlar, yaşadıkları en mutlu anları nesnelere yükleyip satışa
çıkarıyor. Bir doğum günü mumunun titrek ışığı, bir ilk dansın melodisi, bir
annenin çocuğuna örttüğü battaniye…
Paran varsa, hatıra senin.
Ama Adsız’ın parası yok.
Bir adı yok.
Bir ailesi hiç olmamış.
On bir yaşında bir sokak çocuğu…
Yağmurda ayakkabı boyayarak biriktirdiği bozukluklarla tek bir şey satın
almak istiyor:
Bir aileye ait olma hissi.
Fakat Anı Pazarı sadece umut satmıyor.
Açgözlülük var. Yalan var.
Ve yanlış bir anı… insanı sonsuza kadar karanlığa hapsedebiliyor.
Gerçekten yaşamadığın bir mutluluk, seni iyileştirir mi?
Yoksa en başından eksik mi bırakır?
Bu roman, hatırlamanın lüks olduğu bir çağda, en pahalı şeyin sevgi
olduğunu fısıldıyor.
Ve soruyor:
Anılar satın alınabilir…
Peki ya ait olmak?